از وجود عرض غير قار الذات [ است ] و وجود اضافى اضعف است از غير اضافى ، و اگر مفهوم وجود يك مفهوم نبوذى ممكن نبوذى كى جزم بصدق « 1 » او حاصل شدى بر هر موجودى از موجودات . و نه نيز جزم بآنك جون عدم بر جيزى كاذب شود وجود برو صادق شود ، جه شايد كى هر دو كاذب باشند . و آنج تصور وجود بديهيست . و او يك مفهوم است ، و مقولست بتشكيك ، - از آنها نيست كى در آن محتاج شوند با قامت برهانى ، و آنج در بيان آن كفته‌اند تنبيه است نه برهان . و عموميت وجود عموميت لازمست نه عموميت جنس ، و نه مقوم كيف كان . و وجود جون عام باشد واجب باشد كى وجود او از نفس « 2 » باشد ، جه وجود در نفس موجودى « 3 » يابند ، جه او جون ساير معانيست كى متصورست در ذهن . و آنج در اعيان ازو موجودست او موجود ماييى است . و تعين « 4 » هر وجودى بموضوع او تنها جون تعيّن حمرت بموضوع او نيست ، بل كى هر وجودى متخصّص « 5 » ميشوذ بجيزى كى جارى مجرى فصل است ، آنگاه مقترن ميشوذ بموضوع ، بس وجودات معانيى باشد مجهولة الاسامى ، كى تعبير از آن بوجود كذا ، و وجود كذا كنند . و وجود عام لازم همه باشد در ذهن . و اگر ما انواع اعراض را باسامى و رسوم « 6 » نشناختيمى بضرورت گفتيمى كى كم عرضى است كذا ، ( و كيف عرضى كذا ) . و اگر وجود از محمولات عقلى صرف نبوذى يا مجرد ماهياتى بوذى كى بر آن مقول بوذى يا غير آن ، اگر عبارت از مجرّد آن ماهيات بوذى بس بيك معنى بر عرض و جوهر نيفتاذى ، و نه بر سواد و بياض ، و لازم آمذى كى اينك ما ميگوئيم كى : الجوهر موجود جارى مجرى

--> ( 1 ) - تصديق - اصل . ( 2 ) - در نفس م . ( 3 ) - در نفس بوجودى - اصل . ( 4 ) - يقين - م . ( 5 ) - كه متخصص - م . ( 6 ) - اعراض يا باسامى در سيوم ( كذا ) - اصل .